Interview: Maurice Knoop & Sebastiaan La Fleur (InTraffic)

Voor het eerst sinds de uitbraak van het covid-19 virus zijn er minder bedden bezet op de IC. Voorlopig blijft Nederland toch in de ban van het corona-virus. Waar de meeste mensen thuis in quarantaine zitten gaan de cruciale beroepen door. Het openbaar vervoer is er hier een van. Wat is de impact daar? Hoe zorgen we ervoor dat alles op een verantwoorde manier blijft rijden?

Procammers Sebastiaan en Maurice zijn collega’s bij InTraffic, een softwareleverancier voor mobiliteit. Sebastiaan werkt als Software Developer voor een spoorvervoerder en Maurice  als programmeur op het hoofdkantoor in Nieuwegein. We interviewden hen (uiteraard telefonisch) over hun werk en de impact van Covid-19 hierop.

Hoe ziet een dag bij InTraffic er voor jullie uit?

Sebastiaan: Ik kom relatief weinig bij InTraffic zelf, omdat ik ben gedetacheerd bij de klant. Wel probeer ik elke vrijdag daar te zijn, maar in principe begint en eindigt mijn dag dus bij de klant. Normaal gesproken begin ik ergens tussen 9.15 en 09.30 uur. Het eerste halfuur van mijn dag werk ik eigenlijk altijd vanuit de trein. Dan volgt om 10.45 uur de stand-up en daar wordt dan geleidelijk helder wat de rest van de dag brengt. Zo zit je de ene keer veel met stakeholders om de tafel, de andere keer is het beunen (lees: code schrijven).

Maurice: In tegenstelling tot Sebastiaan werk ik wel op ons hoofdkantoor. Daar kom ik altijd rond 9.00 uur binnen en begin ik met het nalopen van dingetjes in het systeem. Na een babbeltje met collega’s focussen we ons daarna op de openstaande issues. Het grootste project dat momenteel loopt is de ‘nieuwbouw’. In de loop van de ochtend vindt onze stand-up plaats. Daarin bespreken we de gang van zaken, waarna we verder gaan met het oppakken van issues. Ook kan ten alle tijden de telefoon gaan met problemen bij klanten die we vervolgens direct support verlenen.

“De stand-ups zijn veel belangrijker geworden.”

Hoe is dit veranderd sinds de uitbraak van covid-19?

Sebastiaan: Sinds een week of drie werken ook wij vanuit huis. Gelukkig ben ik hier als oud-student wel op voorbereid. Zo had ik nog een bureau en scherm staan, dus een werkplek had ik in zekere zin nog. Hierdoor was het vrij makkelijk omschakelen. Opvallend is dat onze stand-up vroeger op de dag is en ook langer duurt. Die stand-up is ook veel belangrijker geworden. Niet in de eerste plaats omdat je elkaar minder ziet, maar ook vooral vanwege de cruciale rol die ons werk speelt in deze huidige crisis.

Maurice: Ook ik werk al even thuis en ben hier inmiddels fijn aan gewend. Het grootste verschil is dat als ik voorheen ergens mee zat ik mijn collega Marnix (ook een Procammer) kon benaderen. Die zit normaal gesproken letterlijk naast mij, maar nu moet dit dus via Microsoft Teams. Het overleg loopt daardoor iets anders, maar is er niet minder op geworden. Ook hebben we de hele dag een call aanstaan. In principe is iedereen daar stil, maar wordt er wel snel gereageerd zodra iemand een vraag stelt.

Sebastiaan: Binnen mijn team merk ik ook dat het redelijk eenvoudig schakelen was. De softwarefabriek van onze klant, het grotere geheel waarin ik werk, is nog wel zoekende. Onze algemene planning sessie bestaat doorgaans uit zo’n zestig à zeventig man. Dit is natuurlijk lastig met de huidige manier van werken. Verder merk ik dat waar de werkwijze eerst wat informeler was, deze nu hiërarchischer loopt. Zo zit ik nu bijvoorbeeld minder met stakeholders om tafel, omdat dit via de Product Owners loopt.

Maurice: Voor mij geldt ook dat het werken bij klanten op locatie vanwege de coronamaatregelen nu inderdaad even niet aan de orde is. Een ander tastbaar verschil is het grote aantal wijzigingen in de dienstregelingen. Zo hoor ik veel dat ik vast minder te doen heb nu er minder voertuigen rijden. Het grappige is dus dat ik door al die wijzigingen juist meer te doen heb! Daarbij is het cruciaal dat iedereen weet waar hij of zij aan toe is. Ik heb dus meer werk en de impact is groter.

“Het grappige is dus dat ik door al die wijzigingen juist meer werk en het meer impact heeft.”

Wat vinden jullie het leukste aan jullie werk bij InTraffic?

Maurice: Ik geniet heel erg van het uitdenken van oplossingen voor de verschillende problemen die we hebben. Vooral in het kader van onze nieuwbouw. De nieuwbouw is in principe hetzelfde systeem als dat we nu gebruiken, maar dan met een stuk betere performance. Het idee is dat de doorlooptijd van een nieuwe dienstregeling van een kwestie van uren naar seconden gaat. Een klein verschil dus 😉 Het is een langlopend project waar we nu ongeveer een halfjaar mee bezig zijn. Het resultaat is dat jij als gebruiker straks nog beter up-to-date bent van alle wijzigingen.

Sebastiaan: Voor mij is het leukste de technische kant. Veel met software bezig zijn, maar ook een stukje engineering. Mijn huidige opdracht biedt mij die uitdaging. Een programma schrijven is één ding, maar het wordt al snel een heel ander verhaal als dit programma draait op een rijdende trein.

Op dit moment mis ik vooral het informele contact op de werkvloer. Bij ons in het team hebben we daarom iedere dag om half drie een ‘theekransje’. Hoewel, volgens mij, niemand echt thee drinkt nemen we dan de tijd om even bij te praten. Hierbij geldt altijd maar één regel: het mag niet over werk gaan!

“Een programma schrijven is één ding, maar het wordt al snel een heel ander verhaal als dit programma draait op een rijdende trein.”

Ervaren jullie extra druk vanuit de cruciale rol die jullie werk speelt?

Sebastiaan: Extra druk is voor mijn situatie niet het de juiste bewoording. De software die wij ontwikkelen is belangrijk voor de reiziger, maar tegelijkertijd blijven de treinen wel rijden mocht het bij ons uitvallen. In het geval van storingen stijgt de werkdruk, maar je kan je voorstellen dat die druk hetzelfde is gebleven.

Maurice: Gevoelsmatig weegt mijn werk nu wel iets zwaarder. Ik denk dat dit komt doordat foutjes onder een vergrootglas komen te liggen vanwege de ‘uitzonderlijke situatie nu. We hebben nu minder indirecte gebruikers, we hopen immers dat mensen zoveel mogelijk binnenblijven. Het is in zekere zin belangrijker nu, de mate van impact brengt in mijn eigen ervaring wel een ander soort druk met zich mee.

Waar ligt voor jullie nu de grootste uitdaging?

Sebastiaan: Dat zit hem voor mij in een stukje communicatie. In plaats van direct een vraag kunnen stellen moet je nu bellen of mailen. De inschatting of je een collega hiermee lastigvalt is moeilijk om te maken. We hebben dan ook afgesproken dat ongemak de prullenbak in te kieperen. Is er iets? Bel of mail gelijk. Als het echt niet uitkomt hoor je dat dan wel.

(Herkenbaar, want toen ik Maurice benaderde voor dit interview nam hij ook op tijdens zijn stand-up.)

Sebastiaan: Dat is dan inderdaad wat onhandig, maar het blijft wel zaak om elkaar op te zoeken. Ons werk is namelijk echt teamwerk. Het resultaat wordt simpelweg beter wanneer meer mensen ernaar hebben gekeken. Doordat we elkaar nu niet dagelijks zien is dat besef enkel gegroeid.

Maurice: Ja, je weet nooit of het een belangrijk belletje is natuurlijk. Verder ligt voor mij de grootste uitdaging in alles kloppend houden op de displays door het hele land. Er zijn zoveel wijzigingen en dat maakt het stiekem soms nog best lastig.

“Gevoelsmatig weegt mijn werk nu wel iets zwaarder. Foutjes komen onder een vergrootglas te liggen vanwege de ‘uitzonderlijke situatie nu.”

Hoe vermaken jullie je thuis tijdens de quarantaine?

Sebastiaan: Ik ben IT’er dus het is geen verassing dat veel van mijn hobby’s ook achter de computer plaatsvinden. Mijn werk en hobby vinden nu dus plaats in dezelfde kamer, die tevens de slaapkamer is. Met mijn vriendin heb ik uitgerekend dat ik sinds de quarantaine zo’n 20 uur van mijn dag daar doorbreng haha.

Zo werk ik veel aan een eigen server. Een win-winsituatie: tijdens deze hobby doe ik ook nog eens veel kennis op die later dan weer relevant blijkt voor mijn werk. Verder heb ik veel lol met mijn vriendin. Films kijken, veel gamen en we hebben een roeimachine. Jammer genoeg is onze woonkamer dusdanig volgebouwd dat we onze stijldanslessen niet met zelfstudie aan kunnen vullen.

Maurice: Nu moet ik schoorvoetend bekennen dat ik stiekem toch wel veel werk. Dat deed ik altijd al en daardoor gaat de tijd lekker snel voorbij. Verder vooral het standaard riedeltje denk ik. Een beetje Netflixen, wandelen, stukjes fietsen enzo. Ook heb ik recent een stang opgehangen om mezelf aan op te trekken. Zodra we weer naar buiten mogen wil ik weer gaan boulderen en mijn armen kunnen wel wat extra kracht gebruiken!

Kunnen jullie tot slot nog iets vertellen over wat Procam voor jullie heeft betekend?

Sebastiaan: Ik werkte al een tijdje en wist hierdoor wel een beetje wat bij mij past. Procam, en specifiek Daan (Smelter red.), hebben mij echt geholpen met het vinden van een bedrijf dat hierop aansluit. De informele kant van InTraffic is wat mij betreft een schot in de roos. En dat dit zie je ook terug in de klanten waarmee zij werken. Mijn opdracht bij de klant past gewoon erg goed in het hele plaatje. En het stukje coaching en de trainingen helpen mij heel erg met de reflectie. Ik ga echt met plezier naar mijn werk!

Maurice: Als we alle clichés even opzijschuiven: InTraffic en ik zijn dé perfecte match. Zonder Procam had ik dit bedrijf nooit gevonden. Ook ik ga dus elke dag met veel plezier naar mijn werk. Soms kan het zo simpel zijn toch?

Ga jij als Ontwikkelaar aan de slag bij dit fijne bedrijf? Bekijk de vacature of neem eens een kijkje bij onze andere uitdagende IT-banen!

Meld je aan
BIJ PROCAM...
  • Kies jij zelf je IT baan bij één van onze opdrachtgevers.
  • Volg jij trainingen die het beste in jou naar boven halen.
  • Krijg jij persoonlijke begeleiding van jouw eigen coach.
  • Ontwikkel jij jezelf als veelzijdige professional.
  • Volg jij je trainingen met een vaste groep trainees.
  • Word jij onderdeel van de bruisende Procam community.